Το 1952 ο Ανρί Καρτιέ-Μπρεσσόν στο βιβλίο του L'Instant décisif (Η αποφασιστική στιγμή) έθεσε ξεκάθαρα τους δημιουργικούς, λειτουργικούς και ηθικούς κανόνες του φωτορεπορτάζ.

[…] Σε τι συνίσταται ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ;

Κάποτε μια και μοναδική φωτογραφία, που η μορφή της διαθέτει ιδιαίτερη δύναμη και που το περιεχόμενο της είναι εύγλωττο, δύναται να είναι από μόνη της αρκετή· αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια· τα στοιχεία του θέματος που προκαλούν τον σπινθήρα είναι συχνά, διάσπαρτα· δεν δικαιούμαστε να τα συγκεντρώσουμε δια της βίας, η σκηνοθεσία τους θα ήταν ζαβολιά: εξού και η χρησιμότητα του ρεπορτάζ· η σελίδα θα συνενώσει τούτα τα συμπληρωματικά στοιχεία που έχουν διασπαρεί σε πολλές φωτογραφίες.

Το ρεπορτάζ είναι μια προοδευτική διαδικασία του εγκεφάλου, του ματιού και της καρδίας, με σκοπό να εκφράσει ένα πρόβλημα, να παγιώσει ένα γεγονός ή κάποιες εντυπώσεις. Το γεγονός διαθέτει τέτοιον πλούτο, ώστε περιφερόμαστε γύρω του ενόσω εξελίσσεται. […]

[…] Η μνήμη είναι πολύ σημαντική, η μνήμη της κάθε φωτογραφίας που τραβήχτηκε στον ρυθμό που υπαγορεύει το γεγονός· κατά τη διάρκεια της δουλειάς, οφείλει να βεβαιωθεί κανείς πως δεν έχει αφήσει κάποιο κενό, πώς έχει εκφράσει τα πάντα, διότι μετά θα είναι πια πολύ αργά, το γεγονός δεν συλλαμβάνεται ποτέ αντιστρόφως. […]

[…] Από όλα τα εκφραστικά μέσα, η φωτογραφία είναι το μόνο που παγιώνει μια συγκεκριμένη στιγμή. Παίζουμε με πράγματα που εξαφανίζονται και που, μετά την εξαφάνισή τους, είναι αδύνατον να τα επαναφέρουμε στη ζωή. Το θέμα μας δεν μεταποιείται· το περισσότερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να επιλέξουμε τις που θα αποτελέσουν το ρεπορτάζ. […]

Cartier-Bresson H. (1988), H Αποφασιστική Στιγμή. Λόγος για την φωτογραφία, Μετάφραση: Διονυσοπούλου Σ., Αθήνα: Εκδόσεις Άγρα, σσ. 11-15.

Οι παραπάνω θέσεις του Καρτιέ-Μπρεσσόν αποτέλεσαν την βάση των αρχών σύνθεσης και προσέγγισης του εκάστοτε γεγονότος για την υπερΈκθεση.

υπερΈκθεση είναι ένας τεχνικός φωτογραφικός όρος που σημαίνει την υπερβολική έκθεση του φιλμ στο φως, που οδηγεί σε ξασπρισμένες ή ακόμα και “καμένες” φωτογραφίες. Επίσης σημαίνει την υπερβολική έκθεση κάποιου/ιας στα φώτα της δημοσιότητας.

Η υπερΈκθεση παρέχει εξειδικευμένες υπηρεσίες φωτογραφίας και καταγράφει στιγμιότυπα διαφόρων κοινωνικών εκδηλώσεων όπως γαμήλιες τελετές, βαφτίσεις, πάρτι, συνέδρια, συναυλίες κ.α.

Οι υπηρεσίες της υπερΈκθεσης χαρακτηρίζονται από έντονα στοιχεία "ειδησεογραφικής" καταγραφής (photojournalism) ή αλλιώς φωτορεπορτάζ, μακριά από τη συνήθη κλασική σκηνοθετημένη φωτογράφιση. Οι φωτογραφίες μας λοιπόν αποθανατίζουν όχι μόνο την γεγονός όπου οι πρωταγωνιστές βρίσκονται επί σκηνής, αλλά και όλη τη διαδικασία της προετοιμασίας στα παρασκήνια, καλύπτοντας συνολικά, πολύπλευρα και με διακριτικότητα το κάθε γεγονός.

Η προσέγγισή μας βασίζεται στην άμεση επαφή και φιλική γνωριμία με τους ανθρώπους που φωτογραφίζουμε σε μια προσπάθεια να καταγραφεί αδιαμεσολάβητα και αυθόρμητα η προσωπικότητα τους κατά τη διαδικασία της φωτογράφισης.

(Πηγή φωτογραφίας εδώ)

Υ.Γ.: Παρά το όνομα, βρίσκουμε ότι συχνά οι φωτογραφίες μας είναι υποεκτεθειμένες (κυρίως γιατί μας αρέσει να τραβάμε χωρίς φλας). Επίσης προτιμούμε να βλέπουμε τα κοινωνικά γεγονότα που καταγράφουμε όχι σαν θέαμα προς κατανάλωση, αλλά ως ουσιαστικές “διαβατήριες τελετές μετάβασης από ένα στάδιο της ζωής σε κάποιο άλλο.